herb

Internetowy serwis
Gminy Świerklany

Historia

Świerklany

 

Gmina Świerklany jest częścią powiatu rybnickiego należącego do województwa śląskiego. Usytuowana jest ona w środkowo-zachodniej części Górnośląskiego Zagłębia Węglowego, w środku kwadratu utworzonego przez cztery duże miasta Rybnickiego Okręgu Węglowego:Panorama Świerklan Rybnik, Żory, Jastrzębie i Wodzisław Śląski. Do centrów tych miast jest po około 10 km. W skład gminy wchodzą trzy sołectwa: Jankowice, Świerklany Dolne i Świerklany Górne, należące do jednych z najstarszych osad w regionie.

Bliskość głównych ośrodków przemysłowych ziemi rybnickiej oraz mała odległość od granicy z Czechami w Chałupkach czynią gminę atrakcyjnym miejscem dla inwestorów. Świerklany posiadają także korzystne położenie komunikacyjne. Blisko przebiega droga międzynarodowa, prowadząca do przejścia granicznego w Cieszynie oraz do miejscowości wypoczynkowych Beskidu Śląskiego, Ustronia i Wisły.

 

Gmina zajmuje obszar 2 417 hektarów, w tym Jankowice zajmują 1 125 ha, Świerklany Dolne - 732 ha, a Świerklany Górne - 560 ha. 

Krajobraz gminy jest charakterystycznym krajobrazem ziemi rybnicko-wodzisławskiej i stanowi osobliwość niespotykaną na całej ziemi śląskiej. Świerklany Dolne - widok na SzklarnięUrozmaica go pas   najwyższych wzniesień Płaskowyżu Rybnickiego. Na granicy Jankowic i Świerklan znajduje się duży kompleks leśny (352 ha) z   drzewostanem stanowiącym niegdyś fragment Puszczy Pszczyńsko-Raciborskiej. Poza lasami i urozmaiconą rzeźbą terenu,   dominującym rysem w krajobrazie są pola orne rozłożone na łagodnych stokach niewysokich wzniesień w Świerklanach Górnych i   Dolnych. Nieużytki obejmujące tereny zdegradowane przez górnictwo, zajęte przez zwałowiska odpadów górniczych lub   przeznaczone pod zwałowanie, zlokalizowane są w północnej i wschodniej części Jankowic, na granicy z Rybnikiem, jak również w   południowo-wschodniej części Świerklan na granicy z Jastrzębiem i Żorami.

Środowisko przyrodnicze Świerklan Górnych Na terenie gminy przeważają gleby III i IV klasy bonitacyjnej, które sprzyjają rozwojowi   rolnictwa. Jeszcze do początków XX wieku ludność gminy zajmowała się niemal wyłącznie rolnictwem. Dopiero wraz z rozwojem przemysłu zmieniła się struktura zawodowa jej mieszkańców do tego stopnia, że obecnie w samym rolnictwie znajduje zatrudnienie niewielu mieszkańców. Potencjalnie najlepsze warunki produkcji rolniczej panują na terenie Świerklan Górnych. Pod względem wielkości gospodarstw rolnych, dominują głównie gospodarstwa drobne o średniej powierzchni do 2 ha. W strukturze zasiewów przeważają uprawy zbożowe, a w produkcji zwierzęcej - 

 Ruch migracyjny na obszarze całej gminy nie jest duży, napływa tutaj mniej więcej tyle samo osób, ile decyduje się stąd wyjechać. Współczynnik ruchu ludności jest zbliżony do współczynnika ruchu ludności dla przeciętnego sołectwa województwa śląskiego. Korzystnie przedstawia się w gminie stopień starzenia się ludności, który można wyrazić stosunkiem liczby dzieci i młodych ludzi do lat 17 do liczby osób w wieku od 65 lat w górę. Wynika z niego, że ludność gminy należy do bardziej odmłodzonych w województwie śląskim.

Placówki oświatowe w gminie, to:

- 3 przedszkola: Przedszkole nr 1 w Świerklanach, Przedszkole nr 2 w Świerklanach i Przedszkole w Jankowicach;

- 3 szkoły podstawowe: Szkoła Podstawowa nr 1 im. Ludwika Holesza w Świerklanach, Szkoła Podstawowa nr 2 im. Świętej Jadwigi w Świerklanach oraz Szkoła Podstawowa im. Stanisława Staszica w Jankowicach.

.Szkoła Podstawowa w Świerklanach Dolnych

Potrzeby kulturalne mieszkańców gminy zaspokaja Gminny Ośrodek Kultury i Rekreacji oraz Gminna Biblioteka Publiczna. 

Usługi z zakresu opieki medycznej świadczą 2 Niepubliczne Zakłady Opieki Zdrowotnej w ośrodkach zdrowia mieszczących się w Jankowicach i Świerklanach. Działalność placówek służby zdrowia uzupełniają 2 Niepubliczne Zakłady Stomatologiczne oraz kilka aptek.

 

Sanktuarium w Studzionce Funkcje rekreacyjne spełniają niewielkie kompleksy leśne, znajdujące się w północnej części gminy, które są wykorzystywane   do turystyki pieszej i rowerowej oraz form krótko pobytowych. Najatrakcyjniejszymi krajobrazowo terenami są Las Królewiak i   Las Podlesie. Ruch turystyczny odbywa się tu po wytyczonych szlakach, które omijają enklawy odmiennej flory i fauny np.   lokalne podmokłości, cieki i oczka wodne.
 Niewątpliwą atrakcją turystyczną tej części gminy jest naturalne źródełko zwane Studzienką znajdujące się na terenie Lasu Podlesie, w pobliżu szybu nr IV KWK Jankowice (na zdj.). W Lesie Królewiak rośnie duża grupa wiekowych okazów buków.

 

 W gminie odbywają się liczne imprezy kulturalne i sportowe, także o znaczeniu ponadregionalnym. Działają siłownie pod chmurką oraz place zabaw, skupione na 2 Ośrodkach Sportu i Rekreacji, a także poza nimi - Park Hermanówka i teren rekreacyjny przy ul. Stokrotkowej w Świerklanach oraz Park przy ul. Przemysłowej w Jankowicach. 

ZARZĄDZENIE NR W.0050.59.2020 W SPRAWIE INFORMACJI O STANIE MIENIA GMINY ŚWIERKLANY

 

Świerklany Dolne

Świerklany Dolne wyodrębniły się z miejscowości Świerklany, o której pierwsze wzmianki pochodzą ze spisów dóbr biskupa wrocławskiego z 1300 roku. SWIERKLANY DOLNEWyodrębnienie to miało miejsce około XVII wieku i początkowo miejscowość funkcjonowała jako Świerklany Średnie, by ostatecznie przyjąć, zachowaną do dzisiaj nazwę Świerklany Dolne.

Pierwsze najstarsze zabudowania powstały na obszarach określanych jako Kościelec, Kekecina i Sześć Chałup. Kościelec położony był w południowo-zachodniej części Świerklan Dolnych. Według legendy stał tam niegdyś stary kościół i stąd wzięła się nazwa. Sześć Chałup natomiast położonych było w południowej części wioski, od strony Boryni. W części zwanej Szklarnią, prawdopodobnie od końca XVI wieku aż do I połowy XIX wieku działała huta szkła, w której pracowali okoliczni mieszkańcy. W wyniku prowadzonej tzw. kolonizacji fryderykańskiej (1742-1786) około 1770 roku powstała w Świerklanach Dolnych nowa osada o nazwie Stary Kamień (późniejsza nazwa Kucharzówka). Jej herb, przedstawiający świerk oraz skrzyżowane na tle jego pnia narzędzia żniwiarskie, kosę i cep, był znany od 1775 roku. Kościół pw. św. Anny w Świerklanach Dolnych wybudowany w latach 1929-30Według danych z 1783 roku Świerklany Dolne były majątkiem Ziemięckiego, w którym znajdowały się 2 folwarki dominalne, 8 gospodarstw kmiecych i 53 gospodarstwa zagrodnicze.

Z 1835 roku pochodzi dokument przechowywany w archiwum starostwa rybnickiego, na którym widnieje pieczęć Świerklan Dolnych z herbem przedstawiającym nieosiodłanego konia, skaczącego w lewo.

W 1865 roku w Świerklanach Dolnych mieszkało już 370 osób. Wieś należała do parafii w Połomii i posiadała własny drewniany filialny 300-letni kościół, do którego uczęszczali także mieszkańcy z sąsiednich Świerklan Górnych. Od 1812 roku działała we wsi szkoła, którą przeniesiono do nowego, większego budynku w roku 1857. Uczęszczało do niej 175 dzieci z obu wiosek. Mieszkańcy Świerklan Dolnych utrzymywali się głównie z rolnictwa, a ich sytuacja materialna znacznie się poprawiła po zniesieniu pańszczyzny. We wsi znajdowały się 2 młyny, majątek dworski i 68 gospodarstw. Do Świerklan Dolnych należał również folwark Wilczek z 4 gospodarstwami i 20 mieszkańcami oraz wioska Nowa Wieś, w której były 24 gospodarstwa i 100 mieszkańców.

Wspomniany dwór powstał około 1800 roku i w świadomości mieszkańców zachował się jako Zamek Rycerski lub Baronowiec. Świerklany Dolne - widok na Sześć ChałupW 1864 roku dobra dworskie obejmowały 1200 morgów pola, 352 morgi łąk oraz 740 morgów lasów. Właściciel dworu tytułował się jako baron i panował prawie nad całymi Świerklanami Dolnymi. Na skutek zadłużenia ostatniego właściciela dworu, barona von Königa, majątek przeszedł na własność skarbu państwa pruskiego. Państwo pruskie z kolei w 1893 roku rozparcelowało go pomiędzy mieszkańców Świerklan Dolnych i okolicznych wsi. Nabywanie ziemi odbywało się na bardzo korzystnych warunkach, co przyczyniło się do powstania wielkich gospodarstw rolnych, należących między innymi do Ignacego Maciączyka, Antoniego Sobocika, który później wybudował cegielnię. Gospodarstwa te są obecnie w posiadaniu ich potomków.

W okresie międzywojennym aktywnie działały tutaj liczne organizacje: Związek Powstańców Śląskich, Towarzystwo Matek Polek, Związek Harcerstwa Polskiego, Towarzystwo Gimnastyczne Sokół. Urządzały one dla mieszkańców wsi między innymi okolicznościowe zabawy i bale. Miejscem spotkań i zabaw członków poszczególnych organizacji były sale znajdujące się przy karczmach i w szkole. Organizowano także kursy gotowania, kroju i szycia oraz ogrodnictwa, a pod kierunkiem nauczycielki z miejscowej szkoły wystawiano przedstawienia teatralne. Aktywność mieszkańców wyrażała się również w budowie nowej szkoły oraz nowego kościoła parafialnego.

Kurs kroju i szycia na plebani pod kierunkiem pani Trojak-Reclik - 1933 r.W 1939 roku Świerklany Dolne były wsią stosunkowo zamożną. Funkcję naczelnika pełnił Marcin Gąsior. Istniała tutaj szkoła, funkcjonowała cegielnia i działało kilka sklepów, a wieś była zelektryfikowana. Wybuch II wojny światowej zakłócił dotychczasowy rozwój wsi. Świerklany Dolne zostały zajęte przez wojska niemieckie. Ustała działalność wszystkich stowarzyszeń religijnych i społecznych. Rozpoczęły się aresztowania i prześladowania ludności. Stanowiska urzędnicze obsadzano Niemcami. W czasie okupacji hitlerowskiej wielu mieszkańców musiało ratować się ucieczką, a niektórzy zginęli w obozach koncentracyjnych.

Wyzwolenie miejscowości nastąpiło w dniach 26-27 marca 1945 roku. W okresie powojennym Świerklany Dolne należały początkowo do gminy Jankowice. W 1954 roku Świerklany Dolne i Górne utworzyły gromadę Świerklany, a od 1973 roku miejscowość weszła w skład gminy Świerklany z siedzibą w Jankowicach.

Opracowano na podstawie materiałów Urzędu Gminy Świerklany oraz książki ks. Krzysztofa Zimończyka Świerklany. Charakterystyka miejscowości. Działalność społeczno-wychowawcza w środowisku (Wydawnictwo Księży Sercanów SCJ, Kraków, 1998 r.), książki ks. Krzysztofa Zimończyka Dzieje Świerklan w wypisach (Wydawnictwo Księży Sercanów SCJ, Kraków, 1998 r.)

 

Świerklany Górne

Około 1500 roku Świerklany Górne wyodrębniły się z istniejącej już od 1300 roku miejscowości Świerklany, SWIERKLANY GORNEfigurującej w spisach dóbr biskupa wrocławskiego pod nazwą "Swrklant". Nazwa "Świerklany" posiada genezę etniczną i wywodzi się od obszaru porośniętego świerkami. I chociaż z biegiem czasu świerki zostały prawie całkowicie wytrzebione, to nazwa przetrwała do dzisiaj w prawie niezmienionej postaci.

Pierwsze najstarsze zabudowania powstały wzdłuż obecnej ulicy Wiejskiej i Parytetycznej. W 1682 roku Świerklany Górne wyliczane były w spisie wsi wchodzących w skład rybnickiego państwa stanowego. Administracyjnie wraz z całą ziemią rybnicką przynależały do powiatu raciborskiego. Według zapisów z 1783 roku wieś należała do hrabiego Węgierskiego i posiadała: 2 folwarki dominalne, 7 gospodarstw kmiecych i 17 zagrodniczych.

Z 1835 roku pochodzi dokument przechowywany w archiwum starostwa rybnickiego, na którym widnieje pieczęć Świerklan Górnych z herbem przedstawiającym ogrodnika stojącego z łopatą w ręku przed wiejskim domem.

W 1865 roku w Świerklanach Górnych mieszkało już 371 osób. Wieś należała do parafii w Połomii, a mieszkańcy chodzili do kościoła w Świerklanach Dolnych, gdzie znajdowała się również szkoła dla dzieci z obu wiosek. Świerklany Górne - widok na CebulówkęDo Świerklan Górnych należały dwa folwarki, które jednak nie miały praw posiadłości dworskich i razem z gminą podlegały Królewskiemu Urzędowi Rentowemu do spraw Posiadłości Dworskich w Rybniku. Wieś posiadała 68 gospodarstw, a w 53 budynkach doliczono się 35 koni, 116 krów i 54 świń. Folwark Budzina składał się z 3 gospodarstw, w których mieszkało 9 osób, a folwark Brzezina posiadał 5 gospodarstw zamieszkałych przez 21 osób.

W drugiej połowie XIX wieku na terenie miejscowości znajdowały się cztery majątki dworskie. Pierwszy z nich usytuowany był w okolicach dzisiejszej ulicy Szerockiej. Aż do końca II wojny światowej majątkiem tym zarządzała protestancka rodzina Hermanów. Prowadziła ona wzorowe gospodarstwo, które po wojnie uległo niestety Woźnica Strażackadewastacji. Drugi dworek znajdował się przy obecnej ulicy Kościuszki. Mieszkał w nim i zarządzał majątkiem pan Jaworski. W krótkim czasie doprowadził jednak majątek do bankructwa. Dworek z ogrodem kupiła wdowa po żandarmie pruskim, Maria Zdralek. Połowę budynku przekazała władzom pruskim z przeznaczeniem na szkołę. W dworku Zdralkowej szkoła funkcjonowała od kwietnia 1906 roku do marca 1914 roku. W latach 1900-1921 w budynku tym mieścił się także Urząd Pocztowy. Podczas działań wojennych w 1945 roku dworek częściowo się spalił, ale w ocalałej części urządzono dom jednorodzinny, który przetrwał do dzisiaj. Trzeci dwór, Polusa, od parcelacji dokonanej w 1897 roku aż do II wojny światowej kilkakrotnie zmieniał właścicieli i pełnił funkcję karczmy. Związej Powstańców Śląskich w Świerklanach Górnych (30.04.1939 r.)Budynek przetrwał zawieruchę wojenną i dopiero w latach 80-tych został rozebrany. Kolejny dwór znajdował się przy ul. Strażackiej. Majątek, który należał do właścicieli dworu został rozparcelowany, ale sam budynek przetrwał do dnia dzisiejszego.

W okresie międzywojennym aktywnie działały tutaj liczne organizacje: Związek Powstańców Śląskich, związek górników Zjednoczenie Zawodowe Polskie, Związek Młodzieży Pracującej Jedność, Towarzystwo Matek Polek, Związek Harcerstwa Polskiego, Towarzystwo Gimnastyczne Sokół. Urządzały one dla mieszkańców wsi między innymi okolicznościowe zabawy i bale. Miejscem spotkań i zabaw członków poszczególnych organizacji były sale znajdujące się przy karczmach i w szkole.

GospodynieW 1939 roku Świerklany Górne były wsią stosunkowo zamożną. Funkcję naczelnika pełnił Teodor Gajer. Istniała tutaj szkoła i działało kilka sklepów, a wieś była zelektryfikowana. Wybuch II wojny światowej zakłócił dotychczasowy rozwój wsi. Świerklany Górne zostały zajęte przez wojska niemieckie. Ustała działalność wszystkich stowarzyszeń religijnych i społecznych. Rozpoczęły się aresztowania i prześladowania ludności. Stanowiska urzędnicze obsadzano Niemcami. W czasie okupacji hitlerowskiej wielu mieszkańców musiało ratować się ucieczką, a niektórzy zginęli w obozach koncentracyjnych.

Wyzwolenie miejscowości nastąpiło w dniach 26-27 marca 1945 roku. W okresie powojennym Świerklany Górne należały początkowo do gminy Jankowice. W 1954 roku Świerklany Górne i Dolne utworzyły gromadę Świerklany, a od 1973 roku miejscowość weszła w skład gminy Świerklany z siedzibą w Jankowicach.

Opracowano na podstawie materiałów Urzędu Gminy Świerklany oraz książki ks. Krzysztofa Zimończyka Świerklany. Charakterystyka miejscowości. Działalność społeczno-wychowawcza w środowisku (Wydawnictwo Księży Sercanów SCJ, Kraków, 1998 r.), książki ks. Krzysztofa Zimończyka Dzieje Świerklan w wypisach (Wydawnictwo Księży Sercanów SCJ, Kraków, 1998 r.)

               pict3297

Jankowice

 
Początki Jankowic sięgają głębokiego średniowiecza. Miejscowe podanie głosi, że Jankowice i Michałkowice dziś włączone w obręb Jankowic, JANKOWICEzostały założone przez rycerzy Bolesława Chrobrego: Janka i Michała. Mieli oni zgodnie z wcześniejszą umową orząc od świtu do zmierzchu zakreślić obszar swoich dóbr. W ten sposób Janko utworzył Jankowice, a Michał - Michałkowice.

Pierwsze źródła historyczne dotyczące wsi pochodzą z 1223 roku, a inne znajdują się w spisach dóbr biskupstwa wrocławskiego z 1229 i 1305 roku. Dokument pochodzący z dnia 25 maja 1223 roku został wydany przez biskupa wrocławskiego Wawrzyńca (Laurentiusa) na prośbę księcia opolskiego Kazimierza. Obszerny tekst łaciński dotyczy zatwierdzenia dziesięcin na rzecz Kościoła Świętego Zbawiciela i Klasztoru Norbertanek w Rybniku z kilkunastu wiosek kasztelanii cieszyńskiej i kilku wiosek podrybnickich. Nazwa wsi jest pochodzenia patrionimicznego i pochodzi od chrześcijańskiego spolonizowanego imienia Janik. Na przestrzeni wieków nazwa wsi ulegała licznym zmianom, by w końcu w roku 1922 ostatecznie przyjąć formę "Jankowice".

Jankowice posiadają swój herb. Jest on znany od XIX wieku. Widnieje na pieczęci gminnej z czasów niemieckich, a także na pieczęci z czasów polskich. Ta druga powstała po 1921 roku. Herb przedstawia rybaka ubranego na biało, stojącego na czarnej ziemi, trzymającego złotą wędkę i złotą rybkę. Całość umieszczona jest na niebieskim tle. Wspomniany herb z pieczęci polskiej ma zmieniony jeden szczegół - rybak zamiast wędki trzyma w ręku sieć.

Wieś zawsze nierozerwalnie związana była z ziemią rybnicką i podobnie jak ona znajdowała się pod panowaniem Wielkich Moraw, Polski, Czech, Austrii, Prus, Niemiec i ponownie Polski (z krótką przerwą obejmującą okres II wojny światowej). Jeden z ciekawszych epizodów związanych z Jankowicami miał miejsce podczas wojen husyckich w latach 1430-34. Związane jest z nim podanie ludowe o księdzu Walentym zamordowanym przez husytów oraz legenda lokalnego sanktuarium Bożego Ciała - Studzienki.

Z zachowanych do dzisiaj dokumentów wynika, że Jankowice z roku na rok stawały się coraz większą i zasobniejszą wsią. Rejon ulicy Górniczej w Jankowicach - tzw. KulowiecOkoło 1670 roku wybudowano we wsi kościół, którego fundatorem był hrabia Ferdynand Leopold Oppersdorf. W 1788 roku w Jankowicach zamieszkiwało 4 wolnych chłopów, 12 chłopów pańszczyźnianych, 1 wolny zagrodnik, 13 zagrodników pańszczyźnianych, co razem stanowiło 30 gospodarstw. W 1845 roku było już 80 domów i 2 folwarki, a mieszkało tutaj ogółem 477 mieszkańców. W 1858 roku Michałkowice i Jankowice liczyły 488 mieszkańców. W tym okresie istniały już: kościół parafialny, szkoła, 83 domy mieszkalne, 1 zabudowanie przemysłowe i 58 zabudowań gospodarczych. Samodzielną parafią Jankowice stały się 25 stycznia 1897 roku, a w rok później w krajobrazie wioski pojawiła się murowana plebania z czerwonej cegły.

Pod koniec XIX wieku i na początku XX w. znaczna ilość ziemi przechodziła z rąk chłopów czy właścicieli ziemskich na własność kapitalistów, którzy na wykupionych polach rozpoczęli budowę kopalni. W pierwszych latach XX wieku znacznie pogorszyły się warunki pracy miejscowych robotników z powodu wyzysku właścicieli kopalń. W latach 1905-07 organizowane były liczne strajki w kopalniach rybnickich, których głównym celem była poprawa warunków pracy górników.

Zdjęcie grupoweMieszkańcy Jankowic jako poddani cesarza Niemiec, musieli brać udział w walkach w czasie I wojny światowej. Tym, którzy nie powrócili z frontu do domu, ufundowano pomnik, stojący do dzisiaj przy kościele. Z wioski wywodziło się także wielu uczestników trzech Powstań Śląskich. 3 maja 1921 roku w III powstaniu wieś została zajęta przez powstańców. Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej z Jankowic weszli w skład VII kompanii chwałowickiej, którą dowodził Teodor Węglorz, a później Józef I Ochojski. Kompania była częścią II batalionu 5 pułku piechoty wojsk powstańczych. Powstańcy chwałowiccy i jankowiccy wrócili do domów po likwidacji powstania przy akompaniamencie własnej orkiestry. Tym, którzy zginęli, społeczność ufundowała w 1923 roku pomnik na mogile zbiorowej. Znajduje się on do dziś na cmentarzu parafialnym. Po plebiscycie i powstaniach 4 lipca 1922 roku powiat rybnicki, a wraz z nim również Jankowice zostały przejęte przez władze polskie.

W okresie międzywojennym wieś przeżywała bujny rozwój gospodarczy i kulturalny. Prężnie działał Związek Powstańców Śląskich skupiający weteranów powstań. Gospoda "U Szwedy" w Jankowicach - początek XX wiekuDziałało harcerstwo i chór Seraf. Przy miejscowej szkole istniały organizacje męskie i żeńskie młodzieży katolickiej. Sytuacja materialna ludności wsi pogorszyła się w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego (1929-34). Zamykane były kopalnie, a górnicy wyrzucani na bruk. Po zakończeniu kryzysu wydobycie w kopalniach zostało jednak wznowione, a kopalnie unowocześnione.

Wybuch II wojny światowej zakłócił rozwój wsi. Rozpoczęły się aresztowania i prześladowania ludności. Mieszkańcy Jankowic ginęli w obozach i więzieniach, wcielani byli do niemieckiego wojska, skąd niektórym udało się przedostać do Armii Polskiej gen. Władysława Andersa.

Wyzwolenie miejscowości nastąpiło w dniach 26-27 marca 1945 roku. W okresie powojennym istniała tutaj gmina Jankowice obejmująca swoim zasięgiem także Świerklany Górne i Dolne oraz Skrzeczkowice. W 1955 roku powołano Gminną Radę Narodową, a następnie Gromadzką Radę Narodową. Od 1973 roku miejscowość włączono do gminy Świerklany z siedzibą w Jankowicach.

Opracowano na podstawie materiałów Urzędu Gminy Świerklany oraz książki Norberta Niestolika Jankowice Rybnickie, krajobrazy i ludzie (Rada Sołecka wsi Jankowice, Rybnik - Jankowice, 1998 r.)

Podsumowanie kadencji wójta gminy Świerklany za lata 2014-2018

Sesja Rady Gminy On line

rady soleckie

  bip  sekap

dziennik ustaw

monitor polski

portal

ikona przychodnie

dyzury aptek

gminna komunikacja

fundusze zewnetrzne

wybory18

Deklaracja dostępności

porady

Jakość powietrza

Meteo

gkrpa

dostawa pradu2

strategia

budzet

logo rewitalizacja

smp

czp 

inf_publiczna

lot
tvt
 
Subregion

 kmz

Urząd Gminy Świerklany

ul. Kościelna 85
44-266 Świerklany

 tel. 32 432 75 00, fax (32) 432 75 01
e-mail: ug@swierklany.pl
ESP(e-puap): /eoj70cl54k/skrytka

NIP 642-31-96-835

REGON 000551326

Konto bankowe
82 8470 0001 2001 0012 9323 0007

Godziny urzędowania

 poniedziałek - środa od 730 do 1530
czwartek od 730 do 1700
piątek od 730 do 1400

 

Kasa czynna

poniedziałek - środa od 730 do 1500
czwartek od 730 do 1630
piątek od 730 do 1330

Gmina Świerklany

NIP 642-10-18-555

REGON 276259008

 

 

Telefony alarmowe